AKTUALNOŚCI

W delcie ogromnej rzeki

ocean pochłania czas,

wielkich miłości dalekich

i domów, gdzie nie ma już nas.

 

Wsysa firanki, pościele,

gazety, dzieci i kurz,

i nasze odległe wesele,

i życie niechciane już.

 

W delcie ogromnej rzeki,

na bagnach mangrowiec jak las,

sól parzy zmęczone powieki,

pamiętam i wiosnę, i nas.

 

Już zmierzcha, ibisy zlatują

tysiącem szkarłatnych słońc.

Znów dłonią twą w dłoni mej czuję,

łódź cicho oddala się drżąc.